Voormalig premier Alexander De Croo heeft niet alleen afscheid genomen van de nationale politiek, maar ook van zijn burgemeesterssjerp in Brakel. Een functie aan de top van de VN weiger je niet. Toch moet De Croo één ding toegeven…
“Begin december startte De Croo, vijftig intussen, als het hoofd van het VN-Ontwikkelingsprogramma UNDP, de grootste ontwikkelingsorganisatie ter wereld”, lezen we in De Standaard. Een functie waar er veel gereisd mag/moet worden…
“Van iemand in zijn functie – na de secretaris-generaal en diens adjunct is het de zwaarst wegende titel binnen de VN – wordt gezegd dat die steeds onderweg is. De Croo, die officieel New York als standplaats heeft maar dus ook in het Brusselse VN-kantoor terechtkan, kan het alleen maar beamen.” Waarom duurde het zolang eer hij zich officieel kandidaat stelde?
“Na de verkiezingsuitslag lieten mensen binnen de VN me verstaan dat de post iets voor mij kon zijn. Maar ik heb voldoende bedenktijd genomen. Want eerlijk, ik worstelde ermee”, geeft Alexander De Croo toe in De Standaard. Vanwaar die twijfel?
“Ik was heel graag burgemeester van Brakel, hoe anders dat ook is dan premier zijn. Als burgemeester krijg je directheid, menselijkheid, collegialiteit, vriendschap: zaken die ik in de nationale politiek heb gemist. Er is ook minder media-aandacht.” Toch is één ding duidelijk…
“Let op, ik ben ongelofelijk graag premier geweest, het was een waanzinnige tijd. Nooit zal ik er afstand van nemen”, benadrukte Alexander De Croo meteen. Toch overheerst ook een ander gevoel…
“Maar toen het stopte, heb ik het niet gemist. Mijn opvolger, Bart De Wever, heb ik uit de grond van mijn hart alle succes toegewenst, ook al zijn we verschillende persoonlijkheden met een verschillende stijl. Ik wil vooral dat de 11 miljoen Belgen het goed hebben. Het zwarte gat heb ik nooit gevoeld, van een existentiële crisis was geen sprake”, benadrukt voormalig premier Alexander De Croo in De Standaard.

